Czy psychoterapeuta musi być psychologiem?

Autor: Adam Zawielak
Opublikowano: 2013-07-22

                Przyglądając się obecnym przepisom, psychoterapeuta wcale nie musi być psychologiem. Wiele osób zajmujących się psychoterapią, przed ukończeniem szkoły psychoterapii, skończyło inne kierunki studiów niż psychologia – np. nauki społeczne, pedagogikę czy pielęgniarstwo. Z formalnego punktu widzenia (wg. dzisiejszych przepisów prawa, a raczej braku ustawy o zawodzie psychoterapeuty) psychoterapeutą może być również osoba bez przygotowania psychologicznego lub lekarskiego, która skończyła 4-letnią szkołę psychoterapii i otrzymała certyfikat Polskiego Towarzystwa Psychologicznego lub Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego. Oczywiście niektóre szkoły psychoterapii nie przyjmują innych osób niż absolwentów psychologii lub medycyny. Osoby w trakcie zdobywania certyfikatu mają obowiązek poddawania nadzorowi swojej pracy psychoterapeutycznej – innemu psychoterapeucie, o większym doświadczeniu tzw. superwizorowi. Ale to wszystko nie oznacza, że nie warto poszukać takiego psychoterapeuty, który jest równocześnie psychologiem lub lekarzem psychiatrą. Wręcz przeciwnie warto sprawdzić, do kogo Państwo zgłaszacie się na psychoterapię.

                Należy też pamiętać, że według przepisów prawa tylko psycholog posiada odpowiednie kwalifikacje do udzielania świadczeń psychologicznych polegających w szczególności na: diagnozie psychologicznej, opiniowaniu, orzekaniu, psychoterapii (po ukończeniu 4-letniej szkoły psychoterapii) oraz na udzielaniu pomocy psychologicznej. Testów psychologicznych nie może przeprowadzać inna osoba niż psycholog. Jeśli ktoś, kto nie jest psychologiem posługuje się testami, co do których utrzymuje, że są to testy psychologiczne, to albo robi to nielegalnie, albo to czym się posługuje to nie są narzędzia stricte psychologiczne.  Wykształcenie psychologa trwa 5 lat, psychoterapeuty – około 10 lat. Psychologiem staje się po studiach magisterskich, a psychoterapeutą po wcześniejszych studiach magisterskich lub lekarskich i 4-letniej szkole psychoterapii (czasami w formie studiów podyplomowych) oraz wieloletnim stażu pracy pod opieką uprawnionego psychoterapeuty superwizora.

                Jakie przewagi daje skończenie psychologii lub specjalizacji z psychiatrii osobom, które zajmują się zawodowo psychoterapią? Osoby, które skończyły psychologię, szczególnie te które wybrały specjalność psychologia kliniczna, musiały się zapoznać z wiedzą z wielu dziedzin, które są niezbędne do prowadzenia psychoterapii takich jak: psychopatologia, psychologia kliniczna, diagnoza różnicowa, psychometria, zaburzenia osobowości, podstawy pomocy psychologicznej i wiele innych. Każdy lekarz na studiach medycznych poznaje wiedzę z zakresu psychopatologii, a wybierając specjalizację z psychiatrii poznaje kolejne dziedziny wiedzy, które znajdują wykorzystanie w psychoterapii.

                Wybierając psychoterapeutę sprawdź czy zrzesza się w organizacjach lub stowarzyszeniach psychologicznych i/lub psychoterapeutycznych bądź innych tego typu organizacjach. Organizacji tych jest sporo, ale tylko ukończenie szkoły psychoterapii atestowanej przez Polskiego Towarzystwo Psychologiczne lub Polskie Towarzystwo Psychiatryczne upoważnia do prowadzenia psychoterapii jako metody leczenia refundowanej przez NFZ. Jeżeli psychoterapeuta jest członkiem w/w stowarzyszeń lub organizacji o profilu psychologicznym lub psychiatrycznym zwykle to oznacza, że jest zawodowo aktywną osobą i dba o swój warsztat zawodowy – raczej jest dobrym specjalistą.



‹ Powrót do listy z aktualnościami