Czym jest przepracowanie w psychoterapii.

Autor: Adam Zawielak
Opublikowano: 2013-07-04

                W wyniku przeprowadzonej pracy wglądowej na sesjach psychoterapeutycznych powinno nastąpić odkrycie tego, co powoduje objawy. Poza tym, że na następnych sesjach z psychoterapeutą zajmujemy się przyczyną powstania zaburzeń trzeba się upewnić, że rzeczywisty powód zaburzeń nie zaburza również innych sfer przeżywania pacjenta. Np. czy konflikt z ojcem nie rzutuje na trudne relacje z nauczycielem lub szefem. Ten etap psychoterapii nazywa się przepracowaniem.

                Przepracowanie w psychoterapii ma połączyć efekty pracy wglądowej, której rezultatem powinno być odkrycie tego co powoduje problemy, z innymi aspektami przeżywania pacjenta. Samo uzyskanie wglądu w psychoterapii nie jest wystarczające, tym bardziej, że uzyskany wgląd przez pacjenta jest pozorny, pacjent nie rozumie konfliktu, ale racjonalizuje jego znaczenie dla jego sposobu przeżywania. Nawet samo uzyskanie wglądu może powodować zaostrzenie objawów lub w ich miejsce pojawią się jeszcze gorsze dolegliwości. Proces terapii nie jest nigdy łatwy i przyjemny, ponieważ odbywa się w pełnej świadomości pacjenta stąd też czasami mówi się, że psychoterapia jest procedurą leczenia, która odbywa się bez znieczulenia.

                Psychoterapia jest procesem długotrwałym. Przepracowanie problemu pacjenta wymaga wielokrotnego powtarzania procedury omawiania problemów pacjenta. Zarówno jedna jak i druga strona procesu psychoterapii może być tym zniecierpliwiona, gdy już się wydawało że problem został przepracowany pacjent lub terapeuta ponownie do niego wraca. Dla części terapeutów może to być przejawem oporu pacjenta przed zmianą. Również pacjent może być zdziwiony, gdy terapeuta wraca do trudnego problemu, który wydał się że już ma go za sobą. Trudno to jednoznacznie wykluczyć, ale trudno określić standardową długość tego etapu terapii, każdy pacjent wymaga innej ilości sesji dopasowaną do jego uwarunkowań.

                Czasami nazywa się przepracowaniem również kolejny już etap psychoterapii, podczas którego następuje nabywanie i utrwalanie nowych umiejętności przeżywania, które umożliwią pacjentowi lepsze funkcjonowanie nie tylko na poziomie intrapsychicznym, ale również interpersonalnym. Niektórzy ten etap psychoterapii wyodrębniają jako osobną fazę i nazywają go przeuczeniem. Proces ten polega na wielokrotnym powtarzaniu nowych, adaptacyjnych sposobów funkcjonowania pacjenta.



‹ Powrót do listy z aktualnościami