Psycholog: Równowaga w życiu najważniejsza.

Autor: Adam Zawielak
Opublikowano: 2013-07-26

Zachowanie równowagi między życiem osobistym i zawodowym z ang. work-life balance w czasach kryzysu, kiedy praca w korporacji przestała gwarantować stabilizację finansową, a czasami dla wielu osób wręcz stała się pułapką życiową, zyskuje coraz bardziej na popularności. W trudnym okresie dekoniunktury gospodarczej, gdzie wielu ludzi traci dobrze płatne posady nie posiadanie zasobów w postaci rodziny, przyjaciół wystawia ich na dodatkowy stres związany z brakiem odpowiedniej sieci wsparcia.  Takie podejście głoszące konieczność zachowania równowagi między pracą, karierą a życiem osobistym zakłada, iż każda sfera naszego życia jest elementem komplementarnym i ich harmonijne współgranie przyczynia się do korzystnego funkcjonowania człowieka w wielu rolach, które jednocześnie pełni.

Osoby trafiające do gabinetów psychologów lub terapeutów często mają trudności z pogodzeniem tych dwóch sfer. W szczególności młode kobiety próbujące łączyć rolę efektywnego, niezawodnego pracownika, żony i matki często stoją przed dylematem z czego zrezygnować. Decydując się na poświęcenie się tylko jednemu aspektowi życia mamy wrażenie, że coś nas omija, jesteśmy niespełnieni, mamy poczucie niedosytu. Psychologowi czy terapeucie udzielającego porady trudno byłoby decydować o wyższości życia zawodowego nad osobistym i odwrotnie. Nie musimy być zmuszeni do podejmowania tak radykalnych decyzji, rezygnując z jednej sfery życia, żeby w pełni poświęcić się drugiej.

Co ważne, filozofia ”work-life balance” jest postawą, którą może przyjąć zarówno pracownik, jak i jego pracodawca – najlepsze efekty pojawiają się wtedy, gdy jest to podejście obustronne i znajduje zrozumienie u każdej ze stron. Wynika z niego wiele korzyści. Dla indywidualnej jednostki ”work-life balance” przynosi komfort godzenia spraw osobistych i zawodowych, postępowanie w zgodzie z własnymi wartościami i zasadami, co podnosi jej wewnętrzną motywację i czyni nas bardziej kreatywnymi, dając poczucie samorealizacji i satysfakcjonującego zaangażowania w powierzone obowiązki. Zmniejsza się ilość konfliktów w miejscu pracy i w rodzinie, a poprawiają się relacje zarówno z zespole i jak i w życiu rodzinnym.

Istotnym  aspektem takiego podejścia do życia zawodowego i osobistego jest dbałość o zdrowie i samopoczucie, profilaktyka uzależnienia i wypalenia zawodowego. Patrząc na problem perspektywy pracodawcy – coraz więcej firm staje się coraz bardziej świadoma, iż nadmierna eksploatacja zasobów osobistych pracowników jest podejściem krótkowzrocznym i przynoszącym wiele szkód zarówno dla jednostki jak i organizacji. Człowiek potrzebuje komfortowych warunków pracy i możliwości regeneracji sił, by długofalowo być efektywnym i rozwijać się. Wymagająca, stresująca praca wymaga, żeby pracownik w codziennym zmaganiu się z nią miał wsparcie w postaci najbliższych. Dobre relacje osobiste pracownika wymagają np. odpowiedniej ilości czasu wolnego dla rodziny i przyjaciół. Przewidywalności harmonogramu czasu pracy. Odpowiednio długich przerw służących regeneracji sił zarówno fizycznych jak i psychicznych.

Badania pokazują jednoznacznie, że firmy, które nie respektują takiej strategii borykają się ze spadkiem produktywności i zaangażowania pracowników, ryzykują u swej kadry zwiększoną zapadalności na choroby psychosomatyczne, a przez to wzrost liczby i częstości nagłych nieobecności w pracy, zwiększa się też fluktuacja kadr. Zmęczony fizycznie i obciążony psychicznie pracownik nie jest w stanie efektywnie pracować z pełnym zaangażowaniem w powierzone obowiązki. Są to racjonalne argumenty przemawiające za wdrażaniem koncepcji równoważenia życia zawodowego i osobistego zarówno na poziomie organizacji, jak i jednostkowej odpowiedzialności za jakość życia każdego z nas.



‹ Powrót do listy z aktualnościami