Blog

Opublikowano: 2013-06-23 23:58

                Po rozpoczęciu  każdej psychoterapii wcześniej czy później zaczyna pojawiać się pytanie czy moja psychoterapia odniosła sukces? Po czym poznać, że już czas zakończyć ją? Pacjentowi, który polubił swojego psychoterapeutę i otrzymał od niego pomoc czasami trudno podjąć taką decyzję. Czy więc powinien się kierować? Co powinno być wskaźnikiem sukcesu terapii i wyleczenia pacjenta? Czy ustąpienie dolegliwości jest wystarczające do uznania, że proces terapii został zakończony sukcesem? A może ustąpienie dolegliwości jest niewystarczające, żeby uznać leczenie za skuteczne skoro nie zaszła żadna istotna zmiana cech osobowości pacjenta?

                Ograniczenie oddziaływań psychoterapeutycznych...

czytaj więcej ›

Opublikowano: 2013-06-22 18:19

                Nie jest prostą sprawą odpowiedzieć na to pytanie nawet z punktu widzenia psychoterapeuty, który powinien mieć odpowiednią wiedzę i doświadczenie w tym względzie. Pacjent powinien znać mniej więcej termin zakończenia terapii. Jest to niezbędnym elementem zawieranego kontraktu terapeutycznego z pacjentem. Łatwiej jednak określić termin zakończenia terapii, kiedy mamy do czynienia z psychoterapią krótkoterminową, sprawa się komplikuje przy terapii długoterminowej. Kontrakt jest tym elementem procedury leczenia, do której należy się odnieść przy podejmowaniu decyzji o zakończeniu terapii. Nawet jeśli jest to terapia długoterminowa i jej czas nie został precyzyjnie zdefiniowany w kontrakcie; to takim wskaźnikiem powinien być inny jego element – uzgodniony cel terapii. Jeśli został on osiągnięty to nie ma żadnych wskazań do kontynuowania...

czytaj więcej ›

Opublikowano: 2013-06-22 10:45

                Są dwa różne źródła wyzwań stawianych współczesnej psychoterapii. Z jednej strony to są pacjenci, którzy mają swoje oczekiwania wobec terapii począwszy od wybory terapeuty, metody terapii, jej skuteczności, czasu jej trwania oraz jej kosztów. Drugim źródłem wymagań są zinstytucjonalizowane ubezpieczenia zdrowotne ( u nas NFZ), które finansują leczenie. Wymagania ubezpieczyciela w gruncie rzeczy są podobne jak pacjenta, tylko hierarchia tych wymagań może być różna. Pacjent najczęściej chce wybrać psychoterapeutę lub/i metodę terapii, którzy odpowiadają mu najbardziej – często swoboda wyboru jest jego priorytetem przy podejmowaniu decyzji o rozpoczęciu psychoterapii. Za to ubezpieczyciela przy podejmowaniu decyzji może najbardziej interesować czas terapii i jej koszt. Obiegowe opinie o psychoterapii utożsamianej z klasyczną...

czytaj więcej ›

Opublikowano: 2013-06-21 14:01

                Pacjenci zgłaszający się do gabinetów psychologów czy psychoterapeutów często mają niewielką wiedzę na temat różnych nurtów, szkół podejść psychoterapeutycznych. Czasami wrzucają różne rodzaje terapii do jednego worka. Najczęściej znają psychoanalizę, ale głównie z literatury, filmów itd. Raczej słyszeli niż mieli do czynienia. Natomiast mniejsza część zgłaszających się pacjentów słyszała o różnych podejściach terapeutycznych, niektóre wypróbowała i szuka czegoś nowego. Dla niektórych z szukających właściwego dla siebie rodzaju terapii kolejnym odkryciem bywa terapia poznawczo-behawioralna. Słyszeli, że jest szybka, skuteczna no mniej „bolesna” niż terapia psychodynamiczna. Czasami utożsamiają ją wręcz z coachingiem. Jakie są fakty?

   &nbs...

czytaj więcej ›

Opublikowano: 2013-06-20 12:22

                Nie ma nic dziwnego w tym, że w życiu wyświadczamy sobie różnego rodzaju przysługi. Czasami nasza pomoc to coś znacznie więcej niż przysługa; sami rezygnujemy z czegoś lub podejmujemy jakieś ryzyko, żeby przynieść pomoc. W niektórych sytuacjach pomagamy nieświadomie, bo nie przychodzi nam do głowy, że można by było nie pomóc, w innych sytuacjach kalkulujemy, że pomagając będziemy mogli liczyć na rewanż nie zawsze określony co do formy, czasu itd. Na ogół pomagamy bezinteresownie i jest to przejaw naszego altruizmu, a nie kalkulacji. Wątpliwości budzą sytuacje kiedy pomagający odnosi korzyści z pomagania.

                Należy jednak odróżnić pomaganie od ratownictwa. Ratownictwa rozumianego jako taką sytuację...

czytaj więcej ›

Opublikowano: 2013-06-20 00:36

                Niewielu z nas rozczytuje się w mitologii antycznej, ale są takie mity, które funkcjonują powszechnie w naszej kulturze – należy do nich mit o Edypie. Mitycznym prawzorem dla nazwy tego kompleksu jest Edyp, grecki król Teb, który, nie znając swoich biologicznych rodziców, zabił ojca, a potem ożenił się z matką i miał z nią dzieci. Ale czy w dzisiejszych czasach rzeczywistości wirtualnej pojęcie wprowadzone przez Freuda do psychoanalizy i tym samym do psychologii ma nadal swoje zastosowanie?

                Na pewno w dzisiejszych czasach nie rozumie się tak dosłownie kompleksu Edypa i Elektry (odpowiednik kompleksu Edypa występujący u dziewczynek) jak za czasów Freuda; a miało to być powszechne występujące zjawisko wśród...

czytaj więcej ›

Opublikowano: 2013-06-19 15:39

                Pacjenci czasami na samym początku spotkań z psychologiem nie wiedzą po jaką formę pomocy psychologicznej udają się do gabinetu psychologa. Zakładają po prostu, że uzyskają tam jakąś formę pomocy w trudnej dla nich sytuacji. W naszej kulturze umiejętność pomagania jest utożsamiana z pocieszaniem. Takie przekonanie kształtuje się w nas od najmłodszych lat, gdy coś złego sobie zrobimy udajemy się o pomoc do rodziców, na ogół mamy, a ona nas pociesza.

                Kiedy jesteśmy już dorośli, a czasami jeszcze wcześniej, gdy doznamy czegoś nieprzyjemnego, a ktoś próbuje nas pocieszać odnosimy wrażenie, że nie jesteśmy rozumiani lub że to nie działa, a osoba pocieszająca nie jest nam w stanie pomóc....

czytaj więcej ›

Opublikowano: 2013-06-19 00:18

                Coraz większa liczba małżeństw, par korzysta z terapii. Związek dwojga ludzi na przestrzeni czasu ewoluuje; przechodzi swoje kryzysy, pojawiają się konflikty między partnerami. Czasami relacja dwojga ludzi dochodzi do takiego momentu, że któreś z partnerów albo oboje stwierdzają, że tak dalej nie da się funkcjonować, jednocześnie chcą ratować związek przed rozstaniem i zgłaszają się na terapię par oczekując poprawy jakości wzajemnych relacji.

                Przedmiotem oddziaływania terapii par jest sposób funkcjonowania tej pary (np. stylu komunikacji) poprzez zmianę w jej strukturze. Chodzi o umiejętności okazywania sobie wzajemnie uczuć przez partnerów, mówienia o swoim sposobie przeżywania,...

czytaj więcej ›

Opublikowano: 2013-06-18 16:35

                W psychoterapii następuje moment, kiedy pacjent ujawnia szczególnie intensywnie emocje wobec terapeuty, jednak należy odróżnić dwa odrębne zjawiska w psychoterapii; związek między terapeutą a pacjentem oraz zjawisko przeniesienia. Mylenie tych dwóch pojęć jest spowodowane ich współwystępowaniem w procesie psychoterapii oraz faktem, że łączą się one oba z okazywaniem emocji (w przeniesieniu czasami bardzo silnych) wobec osoby psychoterapeuty. Dotyczy to przede wszystkim psychoterapii indywidualnej.

                Zjawisko przeniesienia wymaga omówienia pewnej zasady terapeutycznej, która jest powszechnie stosowana w psychoterapii – neutralności albo wstrzemięźliwości terapeuty (i nie chodzi tutaj o nie picie alkoholu...

czytaj więcej ›

Opublikowano: 2013-06-18 00:00

                Kim powinien być terapeuta dla pacjenta w procesie leczenia? Nie bez znaczenia w procesie terapii jest znaczenie niespecyficznych czynników leczących w psychoterapii – np. siła przymierza terapeutycznego czyli inaczej siły relacji terapeuta – pacjent. Zbudowanie tej relacji należy do obu stron, ale od terapeuty wymaga się pewnych specyficznych umiejętności w tym względzie. Na ogół terapeuta nabiera ich w trakcie zdobywania doświadczenia zawodowego w pracy z pacjentami. Czasami początkujący terapeuci mogą mieć problem z utrzymaniem pacjentów w terapii długoterminowej.

                Do niespecyficznych czynników leczących w psychoterapii należy na pewno też to jakim człowiekiem jest terapeuta lub raczej jak spostrzega...

czytaj więcej ›